Kitap İncelemesi
Felaket Saati
Meghan Daum tarafından
Notting Hill Editions: 200 sayfa, 19 $
Sitemizde bağlantılı kitaplar satın alırsanız, Times bir komisyon kazanabilir Bookshop.orgücretleri bağımsız kitapçıları destekleyen.
Herkesin nasıl olduğunu söylemeyi seven bir arkadaşı var Gerçekten . İkonoklazmalarını bir gurur rozeti gibi giyiyorlar. Onlar, daha derin bir gerçeği takip etmek için kendi kabilelerini bile ele geçirmekten korkmayan kibar Shibboleths'i delmekten memnun olan partide karşı çıkıyorlar. Onlar için gerçek konuşma, dürüst ve otantik diyalog türüdür.
Meghan Daum, gerçek konuşan tugayın tamamen ödenmiş bir üyesidir. Burada (2005'ten 2016'ya kadar) burada bir fikir yazarı ve onlarca yıldır bazen kışkırtıcı eğilimlerin kişisel bir denemesi. 2014 koleksiyonu “The Consipeed”, “Decorum uğruna sahte” olduğu için küçümsemesini örnekledi. Annesinin ölümünü içeren konular – “Olmayı planladığım kadar rahatladım” – ve evlenme (ya da olmama) ve çocukların (ya da olmama) kararsız bir inceleme altına alındı. Kitap Daum'u Yaratıcı olmayan kurgusal Pen Center ABD Edebiyat Ödülü'nü kazandı; On yıldan fazla bir süre sonra hala eğlendiriyor.
O zamandan beri, hem Daum hem de genel olarak kültürümüz için işler biraz dönüş yaptı. Belki de yeni koleksiyonunda “The Felaket Saati” nde yanıltıcı bir şekilde yazarken, “2015 yılında beni kasabanın tostu yapan kesin görüşler ve gözlemler beni bir yıldan biraz daha uzun bir süre sonra konuk listelerinden çıkarıyordu.” Trump dönemi şaşkına döndükçe, Daum kendini 2019'da “hashtag, göz haddeleme GIF ve daha cidden bir cinsiyet ikili fikrini sorgulamanın başlangıcı” olarak tanımladığı dördüncü dalga feminizm tarafından giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı. Hillary Clinton'un 2016 yılında Trump'a kaybı ile “Ülkenin çoğu sunduğum eleştiri için iştahını kaybetti.”
O zamandan beri kültür savaşlarının kitap uzunluğu analizini yayınladı, “Her Şeyle ilgili Sorun”, “haftalarca cinsiyet ve solcu aşırı erişim” hakkında konuşmalar yapan bir podcast başlattı ve özel çevrimiçi tartışma forumları sunan ve hatta ABD'nin etrafında mini çekimler sunan bir “serbest düşünen kadınlar için topluluk” başlattı.
Daum'un kitaplarının çoğundan farklı olarak, “The Felaket Saati” üniter bir cilt olarak düşünülmedi ve tek bir tez sunmuyor. 2016 gibi erken bir tarihte yazılan bazı parçalar ilk olarak Medium'da, diğerleri önemli; En önemli üç makale yenidir. Belki de sonuç olarak, bazı imza kaygıları ortaya çıksa bile oldukça ayrık hissediyor. Kesinlikle kültür savaşları hakkında (başladığınızda, durması zor), aynı zamanda yaşlanmaya ve Gen X'in “erken eskimesine” değiniyor.
Daum'un çalışmalarının çoğunda olduğu gibi, ana konusu kendisidir – boşanması, New York ve LA'daki hayatı, babasının ölümü, köpeklere olan sevgisi, gayrimenkul tutkusu. Bağımsız yaratıcıların ekonomisinde hayatta kalmanın zorlukları ve çalışmalarının değerlemesinin “bir zamanlar saygılı bir ödeme notundan bir çocuğun limonata standından elde edilen gelire rakip olan bir şeye” nasıl düştüğünü yazıyor.
“Felaket Saati” bazı iyi bitlere sahiptir. Daum her zaman ailesi hakkında oldukça acımasızca yazmıştır ve babasının ölümüyle ilgili olarak, onu canlandırmaya çalışan EMT'lerin kırılmış kemikleri ve vücudunun apartman binasının asansörüne sığacak şekilde eğilmesini de dahil olmak üzere bazı canlı hoş olmayan detaylar vardır. Ayrıca kendi ölümleri konusunda karanlık bir mizahi. Los Angeles'ta yeni bir ev ararken, “Otoparkın tandem park yerleri vardı. Bu iyiDüşündüm. Darülaceze hemşirem solda park edebilir.”
Şehrin ünlü çekirdeği gayrimenkul sahnesine dikkat çeken: “LA'daki konut piyasasını soğutacak tek şeyin bir felaket olduğunu söylüyorlar.
Ne yazık ki, kitap basına gittikten sonra Daum, Altadena'nın Eaton Ateşinde evlerini kaybeden birçok Angeleno'dan biri oldu. Bununla birlikte, “Şimdiye kadar çekilen her aile fotoğrafı” yazdı. Kitap, sonuç olarak yerlerde çok farklı okuyor.
Bununla birlikte, bu gerçek hayattaki felaketten önce yazılan kitaptaki bazı parçalar, siparişe kavuşmaya alışık olan köşe yazarı dünyanın yorgunluğundan muzdariptir. “Artık 'albüm' kelimesini kullanan var mı?” Daum birçok sıradan bir kenara sorar. “Sana siparişimi söyleyemez miyim?” Müşterilerin bir ödeme uygulamasında gezinmesine yardımcı olmak için atanan bir kasiyer sorar. “Bugün,” diye yazıyor şaşırtıcı bir üçüncü şahıs sesiyle, “yazar artık filmlere gitmiyor.” Çok daha iyi çevrimiçi bırakılırdı.
Belki de en acımasız, “Trans Aktivistlerle Ortak Neler Var” başlıklı bir denemedir, bu da önemli ve muhtemelen çok sayıda editoryal müdahalenin masumdur. İçinde Daum, “birçok cinsiyet-disforik gencin manik olarak geçişe odaklanmasının şeklini” bir zamanlar çocuk sahibi olup olmadığı konusunda bir öfkeyle karşılaştırıyor. Analojinin sahte olmasına rağmen, trans insanlara ve trans aktivistlere “gerçek dünyada değil, kendi onay önyargılarından dolayı duvarlı bir şehirde yaşamak” için bir tür sahte empati kullanmaya devam ediyor. Cinsiyet disforisinin “istekli türünü” alaycı bir şekilde ifade eder.
Tüm bunlar yapmayı başarmak, Daum'un başka birinin deneyiminin kendisinden nasıl farklı olabileceğini hayal edemediğini göstermektir. Belki de internet alışkanlıklarının bir sonucudur. “Çevrimiçi olarak günde ortalama on saat geçirdim,” diye itiraf ediyor bir makalede. Başka yerlerde: “JK Rowling'in sahip olduğu ve söylemediği her şey dahil olmak üzere mevcut cinsiyet kimliği hareketi hakkında bilmeniz gereken neredeyse her şeyi biliyorum, ama tek bir Harry Potter kitabı okumadım.” (Bu, bir Harry Potter kitabı okumak için kimsenin yapılması gerektiği anlamına gelmez. Ama belki de Rowling'in patlaması zamanınızın çoğunu işgal ederse önceliklerinizi yeniden değerlendirmeye değer.)
Daum, “Kültür Savaşı'nın dürüst bir değerlendirmesini yapan son kitabımın yayınlanmasından bu yana, bazı edebi çevrelerde biraz grat oldum” diye yazıyor. Ve işte: “dürüst” değerlendirme. Bu, gerçek konuşmanın kendi argümanlarını kendi argümanlarını kendi argümanını doğrulamak için kullandığı retorik cihazdır. Bu, Daum'un hala açıklanamayan ne olarak adlandırabileceğini yüksek sesle söylemenin bir yöntemidir – bu hissetse bile, 2025'te ne yazık ki modası geçmiş bir kavram gibi. Daum bilerek “Partiye davet edilmeyi bırakmış olmanız mümkündür çünkü sürekli anlatan çizgisini ayak parmağı yapmadın,” diye yazıyor Daum. Başka nedenler olabilir.
Son aylarda Daum podcast'inde konuştu ve yazdı New York Times Ateşin hayatını nasıl tamamen değiştirdiği hakkında: ebeveynlerinden miras alınan hayat boyu kendine güvenme bağlılığı, yardım ve sevgi arasındaki ilişkiyi yeni bir anlamaya yol açtı. Times parçası, “The Felaket Saati” nde olanların çoğundan daha acil ve anlayışlı, Daum'un en iyi çalışmasını karakterize eden açık gözlü öz analizi kapasayacağını gösteriyor. Tutacak mı? Ne olursa olsun, bizi haberdar edecek.
Arrowsmith New York'ta yaşıyor ve kitaplar, filmler ve müzik hakkında yazıyor.
Felaket Saati
Meghan Daum tarafından
Notting Hill Editions: 200 sayfa, 19 $
Sitemizde bağlantılı kitaplar satın alırsanız, Times bir komisyon kazanabilir Bookshop.orgücretleri bağımsız kitapçıları destekleyen.
Herkesin nasıl olduğunu söylemeyi seven bir arkadaşı var Gerçekten . İkonoklazmalarını bir gurur rozeti gibi giyiyorlar. Onlar, daha derin bir gerçeği takip etmek için kendi kabilelerini bile ele geçirmekten korkmayan kibar Shibboleths'i delmekten memnun olan partide karşı çıkıyorlar. Onlar için gerçek konuşma, dürüst ve otantik diyalog türüdür.
Meghan Daum, gerçek konuşan tugayın tamamen ödenmiş bir üyesidir. Burada (2005'ten 2016'ya kadar) burada bir fikir yazarı ve onlarca yıldır bazen kışkırtıcı eğilimlerin kişisel bir denemesi. 2014 koleksiyonu “The Consipeed”, “Decorum uğruna sahte” olduğu için küçümsemesini örnekledi. Annesinin ölümünü içeren konular – “Olmayı planladığım kadar rahatladım” – ve evlenme (ya da olmama) ve çocukların (ya da olmama) kararsız bir inceleme altına alındı. Kitap Daum'u Yaratıcı olmayan kurgusal Pen Center ABD Edebiyat Ödülü'nü kazandı; On yıldan fazla bir süre sonra hala eğlendiriyor.
O zamandan beri, hem Daum hem de genel olarak kültürümüz için işler biraz dönüş yaptı. Belki de yeni koleksiyonunda “The Felaket Saati” nde yanıltıcı bir şekilde yazarken, “2015 yılında beni kasabanın tostu yapan kesin görüşler ve gözlemler beni bir yıldan biraz daha uzun bir süre sonra konuk listelerinden çıkarıyordu.” Trump dönemi şaşkına döndükçe, Daum kendini 2019'da “hashtag, göz haddeleme GIF ve daha cidden bir cinsiyet ikili fikrini sorgulamanın başlangıcı” olarak tanımladığı dördüncü dalga feminizm tarafından giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı. Hillary Clinton'un 2016 yılında Trump'a kaybı ile “Ülkenin çoğu sunduğum eleştiri için iştahını kaybetti.”
O zamandan beri kültür savaşlarının kitap uzunluğu analizini yayınladı, “Her Şeyle ilgili Sorun”, “haftalarca cinsiyet ve solcu aşırı erişim” hakkında konuşmalar yapan bir podcast başlattı ve özel çevrimiçi tartışma forumları sunan ve hatta ABD'nin etrafında mini çekimler sunan bir “serbest düşünen kadınlar için topluluk” başlattı.
Daum'un kitaplarının çoğundan farklı olarak, “The Felaket Saati” üniter bir cilt olarak düşünülmedi ve tek bir tez sunmuyor. 2016 gibi erken bir tarihte yazılan bazı parçalar ilk olarak Medium'da, diğerleri önemli; En önemli üç makale yenidir. Belki de sonuç olarak, bazı imza kaygıları ortaya çıksa bile oldukça ayrık hissediyor. Kesinlikle kültür savaşları hakkında (başladığınızda, durması zor), aynı zamanda yaşlanmaya ve Gen X'in “erken eskimesine” değiniyor.
Daum'un çalışmalarının çoğunda olduğu gibi, ana konusu kendisidir – boşanması, New York ve LA'daki hayatı, babasının ölümü, köpeklere olan sevgisi, gayrimenkul tutkusu. Bağımsız yaratıcıların ekonomisinde hayatta kalmanın zorlukları ve çalışmalarının değerlemesinin “bir zamanlar saygılı bir ödeme notundan bir çocuğun limonata standından elde edilen gelire rakip olan bir şeye” nasıl düştüğünü yazıyor.
“Felaket Saati” bazı iyi bitlere sahiptir. Daum her zaman ailesi hakkında oldukça acımasızca yazmıştır ve babasının ölümüyle ilgili olarak, onu canlandırmaya çalışan EMT'lerin kırılmış kemikleri ve vücudunun apartman binasının asansörüne sığacak şekilde eğilmesini de dahil olmak üzere bazı canlı hoş olmayan detaylar vardır. Ayrıca kendi ölümleri konusunda karanlık bir mizahi. Los Angeles'ta yeni bir ev ararken, “Otoparkın tandem park yerleri vardı. Bu iyiDüşündüm. Darülaceze hemşirem solda park edebilir.”
Şehrin ünlü çekirdeği gayrimenkul sahnesine dikkat çeken: “LA'daki konut piyasasını soğutacak tek şeyin bir felaket olduğunu söylüyorlar.
Ne yazık ki, kitap basına gittikten sonra Daum, Altadena'nın Eaton Ateşinde evlerini kaybeden birçok Angeleno'dan biri oldu. Bununla birlikte, “Şimdiye kadar çekilen her aile fotoğrafı” yazdı. Kitap, sonuç olarak yerlerde çok farklı okuyor.
Bununla birlikte, bu gerçek hayattaki felaketten önce yazılan kitaptaki bazı parçalar, siparişe kavuşmaya alışık olan köşe yazarı dünyanın yorgunluğundan muzdariptir. “Artık 'albüm' kelimesini kullanan var mı?” Daum birçok sıradan bir kenara sorar. “Sana siparişimi söyleyemez miyim?” Müşterilerin bir ödeme uygulamasında gezinmesine yardımcı olmak için atanan bir kasiyer sorar. “Bugün,” diye yazıyor şaşırtıcı bir üçüncü şahıs sesiyle, “yazar artık filmlere gitmiyor.” Çok daha iyi çevrimiçi bırakılırdı.
Belki de en acımasız, “Trans Aktivistlerle Ortak Neler Var” başlıklı bir denemedir, bu da önemli ve muhtemelen çok sayıda editoryal müdahalenin masumdur. İçinde Daum, “birçok cinsiyet-disforik gencin manik olarak geçişe odaklanmasının şeklini” bir zamanlar çocuk sahibi olup olmadığı konusunda bir öfkeyle karşılaştırıyor. Analojinin sahte olmasına rağmen, trans insanlara ve trans aktivistlere “gerçek dünyada değil, kendi onay önyargılarından dolayı duvarlı bir şehirde yaşamak” için bir tür sahte empati kullanmaya devam ediyor. Cinsiyet disforisinin “istekli türünü” alaycı bir şekilde ifade eder.
Tüm bunlar yapmayı başarmak, Daum'un başka birinin deneyiminin kendisinden nasıl farklı olabileceğini hayal edemediğini göstermektir. Belki de internet alışkanlıklarının bir sonucudur. “Çevrimiçi olarak günde ortalama on saat geçirdim,” diye itiraf ediyor bir makalede. Başka yerlerde: “JK Rowling'in sahip olduğu ve söylemediği her şey dahil olmak üzere mevcut cinsiyet kimliği hareketi hakkında bilmeniz gereken neredeyse her şeyi biliyorum, ama tek bir Harry Potter kitabı okumadım.” (Bu, bir Harry Potter kitabı okumak için kimsenin yapılması gerektiği anlamına gelmez. Ama belki de Rowling'in patlaması zamanınızın çoğunu işgal ederse önceliklerinizi yeniden değerlendirmeye değer.)
Daum, “Kültür Savaşı'nın dürüst bir değerlendirmesini yapan son kitabımın yayınlanmasından bu yana, bazı edebi çevrelerde biraz grat oldum” diye yazıyor. Ve işte: “dürüst” değerlendirme. Bu, gerçek konuşmanın kendi argümanlarını kendi argümanlarını kendi argümanını doğrulamak için kullandığı retorik cihazdır. Bu, Daum'un hala açıklanamayan ne olarak adlandırabileceğini yüksek sesle söylemenin bir yöntemidir – bu hissetse bile, 2025'te ne yazık ki modası geçmiş bir kavram gibi. Daum bilerek “Partiye davet edilmeyi bırakmış olmanız mümkündür çünkü sürekli anlatan çizgisini ayak parmağı yapmadın,” diye yazıyor Daum. Başka nedenler olabilir.
Son aylarda Daum podcast'inde konuştu ve yazdı New York Times Ateşin hayatını nasıl tamamen değiştirdiği hakkında: ebeveynlerinden miras alınan hayat boyu kendine güvenme bağlılığı, yardım ve sevgi arasındaki ilişkiyi yeni bir anlamaya yol açtı. Times parçası, “The Felaket Saati” nde olanların çoğundan daha acil ve anlayışlı, Daum'un en iyi çalışmasını karakterize eden açık gözlü öz analizi kapasayacağını gösteriyor. Tutacak mı? Ne olursa olsun, bizi haberdar edecek.
Arrowsmith New York'ta yaşıyor ve kitaplar, filmler ve müzik hakkında yazıyor.
